Leren houden van het huis waarin we wonen

Afgelopen week hebben we het te koop bord van het raam getrokken. Dat kostte nog best wat kracht trouwens. Het bord heeft er 3 maanden gehangen en weer en wind meegemaakt. Mede door het gesprek met onze “financieel adviseur” en het resultaat van nul-komma-nul geïnteresseerden en natuurlijk de woningmarkt “die op slot zit” hebben tot deze beslissing geleid. Omdat de huizenprijzen dalen zullen wij flink wat minder geld krijgen dan toen wij het eind 2007 kochten. Het schijnt dat dat een duur jaar was.

Hoe dan ook, ons hypotheekkosten blijven hetzelfde en het geld wat we kunnen overhouden aan de verkoop daalt, dat betekent dat er een gat valt tussen de hypotheek en het verkoopbedrag. Een bedrag van duizenden euro’s dan we direct bij de verkoop moeten kunnen ophoesten en dat we simpelweg niet hebben.

Sinds we besloten hebben om hier te blijven wonen is er weer iets gaan stromen. Natuurlijk is er een teleurstelling omdat de droom van een eengezinswoning met grote tuin nu een onbekend aantal jaren uitgesteld is maar misschien is het meer de schokt van deze levensveranderende beslissing want we voelen ons eigenlijk heel goed momenteel.

We hebben namelijk weer plannen. Plannen om veranderingen aan de brengen in huis, de aankleding, de meubels en we zijn ook bezig onze financiën drastisch anders aan te pakken. Want als de markt over een jaar of vijf wel klaar is voor de verkoop van het huis is het wel zo fijn als we geld gespaard hebben en de hypotheek af kunnen betalen. Dus we gaan flink sparen met het bedrag van ons financieel adviseur als uitgangspunt.

Dachten we eerst dat we een vrij hoge hypotheek hadden, na doorvragen in het gesprek bij onze financieel adviseur en het thuis nog eens goed narekenen blijkt onze hypotheek reuze mee te vallen. Dat bevestigt mijn acties van de laatste weken: het stipt op papier zetten van ons huishoudboekje en hiermee aan de slag gaan om minder uit te geven en uit te geven aan de juiste dingen.

En weet je, eigenlijk voelt het helemaal goed zo. Als we aan de toekomst dachten kon ik eigenlijk geen ander huis zien en als ik dacht aan het gezinnetje dat we willen dan zag ik mezelf op onze volkstuin met kind op rug of buik in een draagdoek en niet in een andere tuin. Ook Remco had moeite om ons elders te zien. Nu klopt het verhaal dus weer.

Hoewel het geld gekost heeft, we hebben immers onder andere de makelaar moeten betalen, heeft het ons ook wat opgeleverd. We hebben namelijk in een razend tempo diverse kamers gewit, schoongemaakt en de huiskamer anders ingericht. Alle persoonlijke spullen en dingen die we weinig gebruiken zijn in dozen naar de kelder gegaan. Veel overbodige troep is eruit en hoewel de kelder nog steeds volstaat beleven we ons huis anders. We zeiden al voor de grap, refererend aan wat we weleens van anderen weleens hebben opgevangen “nu is ons huis weer zo leuk dat we hier willen blijven”.

En dus heb ik weer plannen om een tweede poging te doen de VVE uit de stroop te trekken, iets waarmee ik gestopt ben toen het te koop bord op het raam kwam.

Voor ons interieur gaan we op zoek naar een andere bank, ik wil nog steeds een relax-stoel en onze persoonlijke spullen zoals foto’s kunnen weer aan de muur. Niet direct, we zijn op zoek naar balans in onze inrichting. Beetje bij beetje verandert ons interieur dat ooit van twee huishoudens bij elkaar gevoegd werd in een samenhangend geheel. Momenteel met grootste veranderingen, meestal met kleine stapjes. Wordt vervolgd!

Over Danielle Duurzaam

ik deel graag hoe bewustwording en simpele huis-, tuin- en keukenduurzaamheid mijn leven verrijken.
Dit bericht werd geplaatst in Baby & kind & opvoeding, Bewust leven, Danielle Duurzaam, Duurzaam leven, Emoties en gevoelens, Geld, Innerlijke groei, Remco, Volkstuin "De Eigen Wijsheid". Bookmark de permalink .

2 reacties op Leren houden van het huis waarin we wonen

  1. Pingback: Ons huis staat te koop | Danielle Duurzaam

  2. Pingback: Genieten op de galerij | Danielle Duurzaam

Reacties zijn gesloten.