Pijn in mijn nek als prachtige boodschap!

Dezelfde teksten, actuele informatie, oude en nieuwe blogs en de mogelijkheid om te reageren vind je op www.danielleduurzaam.nl

Mijn hele leven al krijg ik te horen dat het goed zou zijn wat meer recht op te lopen. Meerdere pogingen ten spijt, heb ik dit goedbedoelde advies naast me neergelegd en ben verder gegaan met mijn leven.  De afgelopen jaren ben ik 24/7 bezig geweest met innerlijke schoonmaak, innerlijke groei, leren genieten van het leven, leren mezelf te waarderen, de positieve kant van het leven te zien en zo voort. Inmiddels heb ik dan ook vele oude gedachten achter me gelaten, ben ik vrolijker, energieker, kan ik veel beter mijn emoties voelen en waarnemen, gerichte actie ondernemen en ben ik een stuk aangenamer gezelschap. Dit alles komt tot uiting in mijn leefstijl, bekijk de rest van mijn blog maar!

Blijkbaar zijn al deze veranderingen diep in mijn systeem doorgedrongen want afgelopen zondag gebeurde er iets heel bijzonders. Nadat ik de vorige dag een bijzondere bijeenkomst met gelijkgestemden had bijgewoond en diverse bijzondere dingen gegeten had en weer bijzondere inzichten aan het verkrijgen was, werd ik zondagochtend laat en moeilijk wakker. Na een uitzonderlijk korte douche begon ik aan mijn laatste drie zelfgebakken broodjes. Na twee-en-een-half broodje zat ik vol. Dat is echt uitzonderlijk, zelden laat ik eten staan! Daarna zat ik met Remco (mijn geliefde) op de bank, hij had hoofdharen en baard geschoren en ik knipte de gemiste haardjes bij. Toen gebeurde het, ik maakte een beweging en ik voelde iets in mijn nek. Het deed zeer, ik moest recht op de bank gaan zitten en later zelfs op bed gaan liggen, op zoek naar een prettige houding.

Dat het echt mis was, was direct duidelijk en zo verdween het plan om te gaan wandelen in de Schoorlse duinen weer terug in de kast. De huisartsenpost adviseerde te blijven bewegen (auw, moet dat echt?) en een warme doek op de nek te leggen. Hoewel ik slechts met hoge uitzondering pijnstillers gebruik, maakte ik nu graag een uitzondering want de pijnstillers maakte het onaangename iets beter uit te houden. Ik belde een vriendin die mij wat energetisch advies gaf: lief zijn voor het pijnlijke lichaamsdeel en er energie naartoe sturen. Dat er een blokkade zat was duidelijk, pas na een nacht slapen lukte het me om de energie in mijn nek, rug en hoofd weer enigszins te voelen.

Die eerste dag heb ik nog twee pijnstillers geslikt en kon ik niet rechtop lopen, mijn hoofd stond naar de grond gericht of ik wilde of niet. Hoewel ik me redelijke vermaakte was ik het ´s avonds -heel begrijpelijk- best wel zat. De tweede dag kon ik weer rechtop lopen. Het kostte me zelfs moeite om naar de grond te kijken, tijdens het eten ben ik op de bank gaan zitten omdat mijn hoofd buigen naar het bord op tafel te onaangenaam was. ´s Ochtends was ik alweer even op de volkstuin en terwijl ik zag dat de aardbeien planten wel wat ruimte konden gebruiken was ik niet in staat op een prettige manier te werken. `Volgende vruchtperiode weer een kans` hield ik mezelf voor.

Die tweede dag, toen mijn lichaam zo graag rechtop wilde staan en recht vooruit kijken in plaats van naar de grond begon ik mij iets te realiseren. Want dat ik zoiets aan mijn lichaam heb, is zeer ongewoon voor mij, het komt echt zelden voor. Geboeid door de betekenis van dit soort gebeurtenissen realiseerde ik mij wat er gebeurt was: nu mijn innerlijke houding veel positiever is, is de blokkade in mijn nek die er waarschijnlijk al heel lang zit opgeheven. De energie is verandert, de wervels zijn anders gaan staan, gaan staan zoals de wervels van een gezonde rug horen te staan. Daardoor kan mijn blik nu recht vooruit zijn, trots, als een koningin, als iemand die haar ruimte mag innemen! Die ruimte innemen is iets waar ik al eerder intensief mee bezig was en beste lezers, het zweet staat me nu op de handen en de tranen beginnen te prikken. Want nu ik rechtop KAN lopen hoef ik nooit meer naar de grond te kijken! Ik hoef nooit meer klein te zijn, me nietig te voelen en deze boodschap is na vele maanden, zelfs jaren werken aan mijn innerlijk doorgedrongen tot mijn lichaam! Een prachtig bewijs dat je innerlijk wordt weerspiegeld door je uiterlijk, in dit geval door mijn lichaam.

Tja, wat kan ik hier verder nog aan toevoegen? Misschien dat ik vandaag, de derde dag na deze wonderlijke gebeurtenis, meer energie heb dan ooit! Wat ik gisteren al voelde kon ik vandaag uiten, ik had zin om te dansen en heb werkelijk staan springen op muziek! Want ik ben ervan overtuigd dat de energie die eerst werd geblokkeerd nu vrijelijk kan stromen. En op zulke momenten realiseer ik mij: WAT IS HET LEVEN MOOI!

Advertenties

Over Danielle Duurzaam

ik deel graag hoe bewustwording en simpele huis-, tuin- en keukenduurzaamheid mijn leven verrijken.
Dit bericht werd geplaatst in Bewust leven, Gezondheid, Medicatie en zelfzorgmiddelen, Voeding. Bookmark de permalink .

11 reacties op Pijn in mijn nek als prachtige boodschap!

  1. Dat zijn nog eens groeipijnen!
    Ik krijg vooral pijntjes door hardlopen. In eerdere jaren haakte ik daardoor telkens na een paar weken of maanden af. Nu probeer ik door te zetten door de reden/oorzaak van elk pijntje te doorgronden. Er is telkens een verschuiving, afhankelijk van de aanpassing in looptechniek en waarschijnlijk in hoe ik in het leven sta. Momenteel is het vooral mijn linkerknie die de aandacht opeist.
    Het is wel frustrerend dat ik zo blessuregevoelig ben. Ik doe mijn best om er het beste van te maken en de signaalwerking in mijn voordeel te laten werken.
    Hardlopen doe ik alleen nog blootsvoets en op basis van de principes van ChiRunning.

    Voor wandelen / het dagelijkse lopen kun je eens kijken naar ChiWalking.
    Het gaat precies over het optimaal laten stromen van de energie.

  2. Hoi Andries,
    dank je voor je mooie reactie. Groeipijnen, dat is een leuke!

    Wat leuk dat jij ook bezig bent met signaalwerking. Wil het wel lukken om de signalen goed te begrijpen? Misschien heb je iets aan de methode EFT, Emotional Freedom Techniques. Ik heb daar boeken over geleend uit de bieb, onder andere van Yvonne Toeset en gebruik het nu af en toe.

    Ik ga zeker een keer kijken naar ChiWalking, nu eerst mijn afspraak nakomen!

    Hartelijke groet,
    Danielle
    p.s. voel je je nu weer wat beter? Mijn aanbod om te mailen geld nog steeds: danielleduurzaam@gmail.com

  3. De signalen bekijk ik in eerste instantie vanuit het oogpunt van looptechniek en loopbelasting. Dat koppel ik daarna wel aan mijn persoonlijkheid. Ik vind het lastig dat ik zo blessuregevoelig ben. Geestelijk ben ik ook kwetsbaar. Dat kan soms wel een kracht zijn. Voor het hardlopen heeft de gevoeligheid me in ieder geval bij blootsvoets lopen gebracht en daar ben ik blij mee.
    Voor mijn idee bouw ik niet te snel op, doe ik geen gekke dingen. Het is wel zo dat ik moeite heb met rustige tempo’s en daarom al gauw voor snelheid ga. Ik ben tijdelijk gestopt om duurlopen te proberen omdat langzamer lopen me minstens zoveel energie kostte als sneller lopen, en geestelijk misschien zelfs wel meer doordat ik me dan moeilijker kan concentreren (soort verveling zelfs). Momenteel doe ik meer sprintwerk, even lekker uitleven, en erop vertrouwen dat mijn knieën het aan kunnen. De combinatie snelheid en langere afstand geeft de hoogste belasting, en daar moet ik in ieder geval voorzichtig(er) mee zijn. Meestal wordt geadviseerd om eerst vooral afstand op te bouwen en daarna snelheid. Voor mij werkt dat dus niet goed, dus ik probeer hier nu mijn weg in te vinden.

    Hoe verhoudt zich dat tot mijn persoonlijkheid? Ik kan heel erg geinteresseerd zijn in iets maar meestal niet langdurig. Een hyperfocus dus. Vergelijkbaar met de snelheid van hardlopen.
    Ik ben niet zo van de kleine stapjes, meer van de grote stappen en dan even rust of een stapje terug (vergelijkbaar met snelle intervallen in plaats van lange langzame duurloop).
    Van buitenaf lijkt het dat bepaalde dingen me gemakkelijk afgaan, terwijl men niet weet hoeveel tijd energie het me kost om het voor elkaar te krijgen. Ik lijk geschikt voor dingen zoals een boek schrijven, terwijl men niet ziet dat ik grote moeite heb om me te concentreren en tot uitvoering te komen. Koppeling met hardlopen: mijn postuur lijkt heel geschikt voor het lopen van lange afstanden (1.83, 61 kg) terwijl ik daarin mijn draai niet kan vinden (en sprinten veel beter en natuurlijker voelt).
    Door telkens de hyperfocus passeren veel verschillende dingen de revue in mijn leven (geestelijk en praktisch), en dat kan eventjes enerverend zijn, maar er komen geen langetermijnprojecten tot afronding.
    Net zo jaagt sprinten wel even de hartslag lekker omhoog wat even een euforisch gevoel geeft, maar het is kort en de voldoening van een duurloop (en langdurig genieten van het bezig zijn) wil ik ook wel eens…

    Dit is misschien niet helemaal waar jij hierbij aan dacht. Het tekent wel het gelijkopgaan van mijn persoonlijkheid met mijn manier van sporten.
    EFT ken ik wel, niet geprobeerd. Ik weet niet of het voor mijn benen/knieën iets kan doen. Ik denk dan van: er moet dan emotioneel wel iets veranderen, anders komt het toch weer terug. Maar als de uitvoering van zo’n techniek resultaat geeft, dan geeft het wel de zekerheid dat emotie echt een rol speelt in de blessures. En het kan helpen een doorbraak te maken.
    Ik zal zo in mijn chakraboek nog eens lezen over de geestelijke betekenis van de knieën.

  4. Oh ja, ik voel me alweer wat beter. Ik weet niet of ik daar blij mee moet zijn. 😉
    Vroeger zat ik dan een tijdje in een depressie wat goed uiting gaf aan mijn diepere emotionele beleving.
    Nu gaat een dipje al snel weer weg terwijl de situatie nog hetzelfde is.

  5. Hoi Andries,
    wat een prachtige zelfbeschouwing. Misschien had ik het anders gezegd maar ik ben tenslotte ook iemand anders en wij kennen elkaar slechts via schrijven en lezen.

    Volgens Louise Hay staan knieën voor trots en ego en knieproblemen voor een star ego, trots zijn, niet kunnen buigen, angst, onbuigzaamheid, niet toegeven.
    Dat is nogal wat…

    Wat ik zelf bij jou zie is dat je moeite hebt met tot rust komen, alles moet snel en als het te langzaam gaat wordt je onrustig. Die onrust, daar zit mogelijk jou antwoord…!

    Wat mij erg geholpen heeft zijn de Helende Reizen, in het Engels bekend als The Journey. Dat helpt enorm om die emoties, onder begeleiding, aan te gaan. Je komt er dan onmogelijk onderuit en dat hebben we soms nodig.

    Ik heb echter ook geleerd dat dit bij mannen heel anders kan zijn dan bij vrouwen dus laat je leiden door jou Eigen Wijsheid, op jou pad en op jou tijd.

    Heb je ook moeite met mediteren, je volledig concentreren op 1 ding voor bijvoorbeeld 5 minuten?

    Dank voor je openheid en hartelijke groet,
    Danielle

  6. Misschien is het niet nodig er een mening over te hebben, het is zoals het is!

  7. De onrust is duidelijk. Ik kan me moeilijk ontspannen en concentreren. Berichten schrijven als deze gaat ook nooit vanzelf. Het lijkt misschien wel zo als je het leest maar het is dus niet zo.
    (Stilte)meditaties heb ik wel eens geprobeerd. Het dubbele is: ik wil het wel echt en voel hoe fijn het kan zijn, en toch krijg ik het niet voor elkaar om. Mijn discipline en doorzettingsvermogen lijkt dan heel zwak terwijl dat juist in andere situaties heel sterk kan zijn.

    Star en onbuigzaam ben ik in de zin dat ik erg hecht aan de vrijheid mijn eigen weg te kunnen kiezen, en dat ik erg eigenwijs en principieel kan zijn. Dat brengt en bracht me al veel goeds. Er zit juist ook flexibiliteit bij, anders was ik wel geknakt met alle starre maatschappelijke verwachtingen en patronen die bestaan.
    De omschrijving van Louise Hay kan ik dan toch niet goed plaatsen.

    Aarding is altijd al een probleem voor mij geweest. Daarin maak ik wel vorderingen. Er is meer stroming van en naar de aarde dan eerder. Misschien is het juist wel daarom. Onderbenen geven geen problemen, knieën en ook een beetje de bovenbenen wel. Het is alsof de energiestroom op gang is gekomen en daarbij in mijn knieën op een tussenliggende blokkade zijn gestuit.

    Het boek van Brandon Bays was ik nog van plan om eens te gaan lezen, ik zet het meteen op mijn volgende bestellijst.
    Verder zie ik wel wat verder op mijn pad komt en waar ik motivatie voor ga voelen. Dat lijkt me vooral te overkomen dus ik zal wel zien.

  8. Hoi Andries,
    Hoe meer ik van je lees, hoe meer ik de indruk krijg dat je al heel veel van jezelf weet en er “bovenop” zit. Pak die dingen aan die je krijgt aangereikt en die jou dat enthousiasme geven dat je vaak genoeg voelt. Je bent geweldig bezig, wees lief voor jezelf en accepteer dat je nu een de fase zit die je hierboven beschrijft. Geef jezelf complimenten voor wat je wel bereikt!
    Dat je op een blokkade in je knieën bent gestuit vind ik een prachtig inzicht. Je weet neem ik aan dat het belangrijk is bij het staan belangrijk is je knieën ligt te buigen zodat ze niet op slot gaan en de energie kan blijven stromen. Stuur liefdevolle gedachten naar je knieën / de blokkade, al is het maar 1 seconde per keer, alles helpt!!
    Met veel liefde,
    Danielle

  9. Pingback: Ik heb een oplaaddag | Danielle Duurzaam

  10. Pingback: Kin 222: Wat bezield jou? | Danielle Duurzaam

  11. Pingback: Prachtige inzichten met fijne gevolgen | Danielle Duurzaam

Reacties zijn gesloten.